اشک...اشک...اشک

تقدیم به بانوی صبوریها وغمها

----------------------------------

با عترت مصطفی جسارت؟؟؟به به!!!

اهل  حرم و حس  حقارت؟؟؟ به به!!!

با    ابن زیاد     نا مسلمان      گویید

بی عاطفه  زینب واسارت؟؟ ؟ به به!!!

 

سلام بر ابالفضل ع

--------------------------------------

برگرد    و برافراز  علم  را  عباس

از خیمه بران دوباره  غم را عباس

تاخیر  تو  و  هلهله   سمت   فرات

لرزانده   دل  اهل   حرم  را  عباس

----------------------------------

عباس  بگو  فرات  طوفان  بکند

سیراب   کبوتران  عطشان  بکند

تو باشی وشش ماهه تلذی بکند؟

عباس!!! بگوعلقمه طغیان بکند

---------------------------------

از پیکر گل   گلاب  جاری شده بود

در علقمه   آفتاب  جاری  شده بود

افتاد به روی  خاک دستی بامشک

خون از شریان آب جاری شده بود

---------------------------------

ای ماه  رخ  تو را رسد  کرد فرات

از جاذبه  چشم  تو مد  کرد  فرات

مشکت پر آب شد ولی دستا نت...

آنروز   چقدر با  تو بد کرد فرات

-------

تو رفتی و خون در دل ما می کردند

با  اهل حرم   چه ظلمها   می کردند

شلاق غم و    سیلی و آتش ای وای

عباس   اگر    بود   حیا   می کردند

--------        --------       

داغ    تو  عظیم  است برایم  عباس

افتادی   و    افتاد    لوایم     عباس

وقتی که عمودخیمه ات خورد زمین

شرمنده    شدند   بچه هایم   عباس

-----------    

ای    رایحه    غمزده   یاس   بیا

ای مادرعقل وعشق واحساس بیا

جان    همه    گریه کنانت  بی بی

در  مجلس  بی ریای   عباس  بیا

--  -------          -------     

انگار   که  مرتضاست  یا  ام  بنین

همشانه     نخلهاست     یا ام  بنین

یک  تیر  ختا  نمیرود    بانو جان

از بس که قدش رساست یا ام بنین

----------------------------------------

ماییم  و  شریعه عطایت   عباس

مستیم  ز قصه   صفایت   عباس

درسینه مادلیست آن هم عمریست

بسته به ضریح  چشمهایت  عباس

-------

 عباس زمین خورد و زمان می لرزید

از ترس    زمین وآسمان   می لرزید

زنهای  حرم    به  رو    نمی آوردند

اما    بدن     تمامشان     می لرزید

---------    --------   

 یا قتیل العطشان

 

یک لشکر گرگ …آه…مردی تنها

لب تشنه   و  بی سپاه  مردی   تنها

خون رفته ورفته  بی رمق می سوزد

در    آتش     قتلگاه    مردی    تنها

----------

می گفت به درد وآه... مادر مادر

ماندیم چه بی پناه... مادر مادر

لب تشنگی  و غریبی  و تنهایی

وا  قله  ناصراه ...   مادر مادر

---------------------------

خورشید  فدای سوز  آهت   ارباب

قربانی    غربت    نگاهت   ارباب

اینگونه میان خون پرو بال  مزن

 زهراست کنا ر قتلگاهت  ارباب

-----    ------        ------ ---

سر  بر سر نیزه آه خورشید گرفت

عالم همه شد سیاه خورشید گرفت

با  عمه   بگو  نماز  آیات بخوان

در گودی  قتلگاه  خورشید گرفت

/ 0 نظر / 5 بازدید